نيست ، و بعضى ازمجتهدين گفتهاند كه : در اين صورت نيز ضامن است « 1 » . امّا اگر شخصى را بطلبد و ديگرى از خانه بيرون آيد ضامن نيست .
پانزدهم : هر گاه زن شيردهنده در خواب برطفلى بيفتد و او را بكشد عاقلهء او ضامن خونبهاى آن طفل است ، و بعضى از مجتهدين برآنند [ 1 ] كه اگر شير دادن را جهت افتخار قبول كرده خونبهاى او را از مال خود بدهد و اگر جهت احتياج قبول كرده عاقلهء او مىدهد « 2 » و اقوى [ 2 ] آن است كه در هردو صورت عاقله مىدهد .
شانزدهم آنكه : اگر شيردهنده طفل شخصى را بگيرد كه شير دهد و در وقت رجوع نزاع شود ميانهء ولىّ آن طفل و آن زن در آنكه آن شخص گويد كه اين فرزند من نيست و شيردهنده گويد فرزند تست آنگاه ظاهر شود كه دروغ گفته ، در اين صورت هر گاه فرزندى كه او بشناسد حاضر نسازد ضامن خونبهاى آن طفل است . [ 3 ]
هفدهم : هر گاه كسى بركسى سوار شود و شخصى ديگر يكى از ايشان را بگزد و او از آن نفرت كند و سوار را بيندازد و كشته شود مجتهدين را در اين صورت سه قول است ، اوّل آنكه : خونبها برآنكس است كه گزيده و اين از حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام
هامش
[ 1 ] - قول بعض مجتهدين قوى است ، نظر به ظاهر جملهاى از اخبار . ( تويسركانى )
[ 2 ] اظهر در خصوص دايه تفصيل مذكور است . ( يزدى )
[ 3 ] در صورت احتمال اينكه همان طفل است ضمانت خون بهاء خالى از اشكال نيست زيرا كه شير دهنده امين است و قول امين معتبر است با يمين . ( تويسركانى )
* و اگر فرزندى آورد كه محتمل باشد همان است قول او مقبول است حتّى با كذب سابق . ( يزدى )
( 1 ) شيخ مفيد در مقنعه : 746 وشيخ طوسى در نهايه 3 : 454 ومحقّق در مختصر نافع : 297 بهطور مطلق و شهيد ثانى در مسالك 15 : 350 وروضه 10 : 129 وفاضل مقداد در تنقيح 4 : 477 به صورت احتمال فرمودند .
( 2 ) شيخ طوسى ، نهاية 3 : 410 و 411 . ابن حمزه ، وسيله : 454 . يحيى بن سعيد حلّى ، جامع شرايع : 583 . محقّق ، شرايع 4 : 252 . علّامه ، ارشاد 2 : 223 .