هفتم آنكه : اگر برشخصى رجم و جلد واجب شود اوّل او را تازيانه بزنند آنگاه رجم كنند .
هشتم آنكه : در سنگسار كردن زن را تا سينه و مرد را تا كمر در زمين پنهان كنند ، و بعضى از مجتهدين اين را سنّت [ 1 ] مىدانند « 1 » . و اگر بعد از آنكه ايشان را در زمين پنهان كرده باشند بگريزند پس اگر ثبوت آن به گواه شده ايشان را برگردانند ، و اگر به اقرار آن ثابت شده اگر سنگ براو خورده برگردانيدن او لازم [ 2 ] نيست .
نهم آنكه : زانى را برهنه كرده سنگسار كنند برقول بعضى ، و بعضى گفتهاند بهطريقى كه در حالت زنا كردن بوده بزنند .
دهم : پوشيدن عورتين مرد واجب است ، و زن را با رخت بزنند .
يازدهم : سخت [ 3 ] زدن تازيانه ، و بعضى ميانه گفتهاند .
دوازدهم : اجتناب كردن از زدن تازيانه بر سر و رو و فرج ايشان .
امّا پنج امر حرام :
اوّل : اهمال كردن در دفن كسى كه او را سنگسار كرده باشند .
دوم : اقامت حَدِّ غيرقتل برزنى كه بيمار باشد [ 4 ] و اميد نيك شدن او باشد يا زنى كه نفاس يا استحاضه داشته باشند ، چه اين هردو بيمارند تا آنكه بهتر شوند ، و اگر مصلحتى تقاضا كند كه اقامت حدّ بايد نمود حَدِّ ضغث بايد زد چنانچه مذكور شد .
سوم : اقامت حدّ بر زنى كه حامله باشد تا آنكه بزايد و طفل او مستغنى از او شود اگر كسى نباشد كه محافظت او كند و شير دهد .
چهارم : اقامت حدّ در حرم كعبه كسى را كه ملتجى به حرم كعبه شده باشد .
هامش
[ 1 ] - قول به وجوب احوط است . ( تويسركانى )
[ 2 ] بلكه جايز نيست ، و اگر سنگ بر او نخورده نيز احوط عدم ردّ است . ( يزدى )
[ 3 ] على الاحوط . ( تويسركانى )
[ 4 ] و همچنين مرد بيمار . ( يزدى )
( 1 ) شهيد ثانى ، مسالك 14 : 383 و 384 .