دوم : مسلمان را به غير حقّ كشتن ، و به غير حقّ زخم زدن .
سوم : زنا كردن .
چهارم : لواطه كردن .
پنجم : از جنگگاه گريختن ، هر گاه در ركاب امام باشد و دشمن كمتر از دو مثل باشند ، مگر به دو طريق كه در بحث جهاد مذكور شد .
ششم : سِحر كردن .
هفتم : ربا خوردن .
هشتم : زنان شوهردار را به زنا نسبت دادن .
نهم : مال يتيم به غير حقّ خوردن .
دهم : غيبت مسلمان كردن .
يازدهم : سوگند به دروغ خوردن .
دوازدهم : گواهى دروغ دادن .
سيزدهم : شراب و هرچه مستكننده باشد مثل بنگ و غيره خوردن .
چهاردهم : استحلال كعبهء معظّمه ، يعنى حلال داشتن امورى كه در حرم كعبه اقدام به آن حرام است ، مثل كشتن صيد ، و صيد كردن كبوتران حرم ، و ترك كردن احرام در وقت داخل شدن در آن سواى جماعتى كه ايشان را استثنا كردهاند .
پانزدهم : دزدى كردن .
شانزدهم : بيعتى را كه با خدا يا رسول خدا يا يكى از ائمّهء معصومين عليهم السلام بسته شده باشد شكستن .
هفدهم : كافر شدن و به ديار كفر رفتن بعد از مسلمان بودن .
هجدهم : از رحمت خداى تعالى نوميد بودن .
نوزدهم : از مكر خداى تعالى ايمن بودن . و در حكم اين هردو است اعتراض بهقضا و قدر الهى كردن .
بيستم : عاقّ شدن ، يعنى از اطاعت مادر و پدر در هرموضعى كه اطاعت ايشان لازم
جامع عباسى ( با حواشي هشت فقيه واليمقام ) ( طبع جديد ) ( فارسى ) — صفحة 821
مساهمون: الشيخ البهائي العاملي
ص٨٢١