بيست و پنجم : آنكه قبر را بهمقدار چهار انگشت تا يك وجب بلند سازند .
بيست و ششمآنكه : بر روى قبر ريگ بريزند و اگر ريگ سُرخ باشد ثواب آن بيشتر است .
بيست و هفتمآنكه : نشانهاى بر سر قبر ميّت نصب نمايند .
بيست و هشتمآنكه : آب بر روى قبر بريزند به اين طريق كه از سر گرفته بهجانب پا آيند و از جانب سر باز گردند و آنچه از آب بماند در وسط ريزند و بايد كه ريختن آب از اوّل تا آخر منقطع نشود .
بيست و نهمآنكه : شخصى كه آب مىريزد رو به قبله باشد .
سىامآنكه : بعد از آب ريختن حاضران كف دست برقبر گذارند به حيثيتى كه نشان انگشتان برقبر بماند .
سى و يكمآنكه : در وقت دست برقبر نهادن رو به قبله كنند .
سى و دومآنكه : در آن وقت سورهء « إِنَّآ أَنزَلْنهُ فِى لَيْلَةِ ا لْقَدْرِ » هفت نوبت بخوانند و بعد از آن ، اين دعا را يك نوبت بخوانند : « اللَّهُمَّ جافِ الْارْضَ عَنْ جَنْبَيْهِ وَاصْعِدْ الَيْكَ رُوْحَهُ ، وَلَقِّه مِنْك رِضْوانَكَ ، وَاسْكِنْ قَبْرَهُ مِنْ رَحْمَتِكَ ما تُغْنيْهِ مِنْ رَحْمَةِ غَيْرِكَ » . و اگر ميّت زن باشد به جاى ضمير مذكّر ضمير مؤنّث بياورد .
سى و سومآنكه : ولىّ ميّت يا شخصى به رخصت او بعد از رفتن حاضران به آواز بلند تلقين ميّت كند به طريق تلقين در قبر .
و امّا آن نُه امر كه مكروه است :
اول : رفتن عورات [ 1 ] « 1 » با جنازهء ميّت .
دوم : دو ميّت بر يك جنازه [ 2 ] « 2 » برداشتن .
سوم : دو ميّت در يك قبر دفن كردن .
چهارم : زمين قبر را به تخته يا غير آن فرش كردن .
هامش
( 1 ) زنها .
( 2 ) يك تابوت .