فصل اوّل در اقسام شكار
بدانكه شكار كردن بر پانزده وجه است : يك وجه واجب ، و يك وجه سنّت ، و هفت وجه حرام ، و شش امر مكروه .
امّا يك وجه واجب :
و آن وقتى است كه نفقهء شخصى كه شكار مىكند و نفقهء عيال او موقوف [ 1 ] بر آن باشد ، چه در اين صورت شكار كردن او واجب است .
و امّا يك وجه سنّت :
آن وقتى است كه آن شخص نفقهاى داشته باشد امّا وسعتى نداشته باشد و از شكاركردن قصد وسعت معاش كند ، چه در اين صورت [ 2 ] سنّت است شكار كردن او .
و امّا هفت وجه حرام :
اوّل : شكار كردن به آلتى كه از ديگرى به قهر و تعدّى گرفته باشد ، خواه آن آلت سگ شكارى باشد يا سلاح يا دام ، چه در اين صورت شكار كردن به آن آلت حرام است ، امّا شكار حرام نمىشود و اجرت آن آلت را واجب است كه به صاحب او بدهد .
دوم : شكار كردن به آلتى كه از شكار بزرگتر باشد [ 3 ] و بعضى از مجتهدين اين را
هامش
[ 1 ] - و همچنين هرگاه اداء واجب ديگرى موقوف بر آن باشد . ( نخجوانى ، يزدى )
[ 2 ] هرگاه توسعه موقوف باشد بر آن و به وجه ديگر ممكن نباشد . ( نخجوانى ، يزدى )
[ 3 ] قول به حرمت احوط است . ( تويسركانى )