جنابت [ 1 ] دهند ؛ چنانكه قبل از اين گذشت [ 2 ] و نيّت چنين كند كه : غسل جنابت مىدهم اين ميّت را سنّت تقرّب به خدا .
پانزدهم : چون از غسلها فارغ شوند بدن ميّت را خشك كنند .
امّا آن شش امر كه مكروه است :
اوّل : به آب گرم ميّت را غسل دادن .
دوم : ناخن ميّت را چيدن .
سوم : محاسن او را شانه كردن .
چهارم : موى سر او را تراشيدن يا شانه كردن .
پنجم : موى زهار او را تراشيدن .
ششم : چيزى از آب غسل ميّت در طهارتخانه سر دادن « 1 » .
و امّا آن دو امر كه حرام است :
اوّل : اگر ميّت احرام حجّ يا احرام عمره داشته باشد حرام است كه او را بهكافور غسل دهند .
دوم : حرام است كه او را حنوط كنند .
فصل بيست و نه امر تعلّق به ميّت دارد از وقتى كه از غسل او فارغ شوند تا وقتىكه برآن نماز گزارند ،
نُه چيز واجب است ، و دوازده چيز سنّت ، و هشت چيز مكروه .
امّا آن نُه چيز كه واجب است :
اوّل : حنوط كردن ميّتاست ، يعنىكافور رسانيدن به هفت عضوى كه بر آن سجدهء نماز واقع مىشود ، و آن پيشانى است و دو كف دست و دو زانو و دوانگشت بزرگ پاها .
هامش
[ 1 ] - احوط ترك نمودن آن غسل است . ( كوهكمرهاى )
[ 2 ] و گذشت نيز كه محتاج به مراجعه است . ( خراسانى )
( 1 ) يعنى غساله را راهىِ چاهِ توالت كردن .