و اگر نذر حجّ پياده كند از شهرى كه نذر كرده لازم است كه متوجّه مكّه مشرّفه شود . و بعضى از مجتهدين گفتهاند « 1 » : مىبايد كه از پنج محلّى كه حضرت رسالت پناه صلى الله عليه و آله و سلم جهت احرام بستن مقرّر كرده - چنانچه در كتاب حجّ مذكور شده است - تا مكّه پياده برود . [ 1 ] و اگر در اين صورت راه او بردريا واقع شود بايد كه در كشتى بايستد . [ 2 ] و اگر با وجود قدرت پارهء راه سوار شود واجب است كه برگردد و آن راه را پياده برود . و بعضى از مجتهدين برآنند كه در برگرديدن نيز پياده برود « 2 » .
و اگر نذر بيتاللَّه الحرام كند منصرف بهكعبه مىشود ، و همچنين اگر نذر بيتاللَّه كند آن نيز بهكعبه منصرف مىشود . و بعضى ازمجتهدين ايننذر را باطلمىدانند [ 3 ] « 3 » .
و اگر نذر روزهء چند روز معيّن [ 4 ] كند مخيّر است در آنكه آن روزها را پى در پى بدارد يا متفرّق ، مگر آنكه در صيغهء نذر قصد گرفتن پى در پى كرده باشد . و اگر نذر روزهء عيدين كند صحيح نيست . و همچنين نذر روزهء ايّام تشريق - كه يازدهم و دوازدهم و سيزدهم ذىحجّه است - كسى را كه در منى باشد صحيح نيست .
و همچنين اگر زن نذر كند كه در ايّام حيض روزه دارد ، يا مسافر نذر كند كه روزهء ماه رمضان را در سفر بگيرد صحيح نيست .
و اگر نذر كند كه روزه را در مكان شريف بدارد لازم است وفا كردن به آن نذر .
و اگر مكان شرافتى نداشته باشد ، ميان مجتهدين در آن خلاف است . اصحّ آن است كه
هامش
[ 1 ] - احوط قول اول است . ( تويسركانى )
[ 2 ] لزوم ايستادن در كشتى معلوم نيست اگر چه احوط است و همچنين در پياده در حينمراجعت . ( تويسركانى )
* معلوم نيست . ( صدر )
* بنابر احوط . ( نخجوانى ، يزدى )
[ 3 ] اقوى و احوط صحّت است . ( تويسركانى )
[ 4 ] يعنى معيّن به حسب عدد . ( يزدى )
( 1 ) محقّق عاملى ، مدارك 7 : 103 .
( 2 ) نيافتيم .
( 3 ) شيخ طوسى ، خلاف 6 : 194 مسألهء 3 .