سى و هشتم : اگر شخصى ديوانه بودهباشد وبههوشآيد سنّت [ 1 ] استكه غسلكند .
سى و نهم : غسل جهت كفن كردن ميّت .
چهلم : اگر شخصى جنب بميرد سنّت است كه او را قبل از غسل ميّت يا بعد از آن غسل جنابت دهند [ 2 ] .
فصل سى و دو چيز در غسل معتبر است ؛ هفده امر واجب ، و پانزده امر سنّت است .
امّا آن هفده چيز كه واجب است :
اوّل : مكان غسل [ 3 ] غصبى نباشد .
دوم : آب غسل طاهر باشد .
سوم : آب غسل مضاف نباشد ، مثل گلاب و غيره .
چهارم : آب غسل غصبى نباشد ، امّا اگر نداند كه آب غصبى است و به آن آب غسل كند [ و بعد از آن ظاهر شود كه غصبى بود ] « 1 » [ 4 ] آن غسل صحيح
هامش
[ 1 ] استحباب اين غسل محلّ تأمّل است . ( خراسانى )
[ 2 ] محتاج به مراجعه است . ( خراسانى )
* اين حكم محلّ تأمّل و اشكال است . ( كوهكمرهاى )
[ 3 ] يعنى فضائى كه غسل در آن واقع مىشود ، امّا زمين مثلًا كه شخص بر آن قرار ميگيرد غصبيّت آن به غسل ضررى ندارد ، مگر آن كه غسل علّت تصرّف در آن بوده باشد . ( خراسانى )
* و همچنين فضائى كه در آن غسل مىكند و محلّ ريختن آب غسل و ظرف آب آن . ( دهكردى ، نخجوانى ، يزدى )
* ذكر فرمودن غصبى نبودن فضائى كه در آن غسل مىكنند اهمّ بوده . ( صدر )
* مكان غسل مثل مكان وضوء است كه اباحهء مكان شرط نيست ، اگر فضا مباح باشد و مستلزم نباشد غسل ريختن آب به محلّ غصبى را ، غسل صحيح است ، اگرچه مكان غصبى باشد . ( مازندرانى )
( 1 ) فقط در يك نسخه موجود است .