مجتهدين نماز را باطل مىدانند [ 1 ] و بعضى مثل شكّ قبل از ركوع [ 2 ] مىدانند .
يازدهم : شكّ كردن ميانهء سه و چهار و پنج ، در اين صورت [ 3 ] بعض از مجتهدين برآنند كه بنابر سه نهد [ 4 ] و نماز را تمام كند و نماز احتياط نكند ، و بعضى برآنند كه بنابرچهار نهد [ 5 ] و يك ركعت احتياط ايستاده بگزارد و دو سجدهء سهو بجاآورد .
دوازدهم آنكه : شكّ تعلّق به ركعت ششم گيرد ، در اين صورت [ 6 ] بعضى از مجتهدين برآنند كه [ 7 ] نماز باطل
هامش
[ 1 ] احوط اتمام و اعادهء نماز است . ( كوهكمرهاى )
* و اين قول اقوى است . ( يزدى ) .
[ 2 ] اين سهو قلمى است . ( كوهكمرهاى )
* بلكه مثل شكّ بعد از سجود مىدانند . ( يزدى )
[ 3 ] بنابر چهار در اين صورت نيز دور نيست و احوط دو سجدهء سهو است . ( تويسركانى )
* در حال قيام بنشيند ، پس حكم آن حكم شكّ ميان دو و سه و چهار خواهد شد ، پس دو ركعت نماز احتياط ايستاده و دو ركعت نشسته بجا آورد و احوط تقديم دو ركعت ايستاده است . ( دهكردى )
* اظهر بطلان است هرچند احوط عمل به احد وجهين و اعادهء نماز است . ( يزدى )
[ 4 ] و اين قول بعيد نيست اعادهء نماز است بعد از اتمام آن ، و اين در صورتى است كه شكّ درحال قيام نباشد وإلّا قيام را منهدم سازد تا شكّ او ميانهء دو و سه و چهار شود و عمل نمايد عمل آن شكّ را . ( خراسانى )
[ 5 ] هرگاه شكّ مذكور در حال قيام واقع شود پس قيام را بر هم زند شكّش بر مىگردد بين دو و سه و چهار و حكم او در متن گذشت ، و اگر در غير حال قيام و اقع شود ، پس احوط عمل به قول اين بعينه و اعادهء نماز است . ( كوهكمرهاى )
* همين قول اقوى است و در احتياط آن مخيّر است بين يك ركعت ايستاده و دو ركعت نشسته . ( مازندرانى )
[ 6 ] در اين صورت كه شكّ تعلّق به شش دارد اقسام و صور بسيار دارد ، در بعضى صحيح استو در بعضى فاسد و چون اين صورت بسيار نادر الوقوع است لهذا متعرّض آنها در اينجا نشدم . ( تويسركانى )
[ 7 ] در شكّ ميان پنج و شش در حال قيام بنشيند و تشهّد بخواند و سلام بگويد و دو سجدهء سهو بجا آورد . ( دهكردى )