مجتهدين [ 1 ] اذان گفتن در اين سه جا [ 2 ] را حرام مىدانند « 1 » .
امّا آن دو امر كه حرام است :
اوّل : اذان گفتن قبل از آنكه وقت نماز داخل شود مگر اذان نماز صبح كه قبل از طلوع فجر جايز است .
دوم : گفتن « الصَّلاةُ خَيرٌ من النوم » در اذان صبح ، مگر بهواسطهء تقيّه كه نزد مخالفان گفتن آن سنّت است .
فصل اقامت « 2 » بعد از اذان سنّت مؤكّد است
[ 3 ] و با آنكه اذان ثواب عظيم دارد ثواب اقامت بيش از ثواب اذان است ، و سنّت است كه آواز در اقامت بلند نكند [ 4 ] و تأنّى در آن سنّت نيست بلكه ترك تأنّى سنّت است . و سيّدمرتضى - / عليهالرحمه - [ 5 ] اقامت را در نمازهاى پنجگانه واجب مىداند و بىوضو اقامت گفتن [ 6 ] را حرام مىداند و ايستادن را
هامش
[ 1 ] اين قول احوط است . ( تويسركانى )
* فرمايش بعضى از مجتهدين موافق با احتياط است ، ترك نشود . ( دهكردى ، صدر )
* اين قول اقوى است ، هرگاه جمع نمايند ميان دو نماز ، بلكه در هر موضعى كه جمع نمايند ميان دو نماز را اذان از براى نماز دوم محلّ تأمّل و اشكال است . ( كوهكمرهاى )
[ 2 ] اگر يكى از اين سه جا اذان بگويد به قصد خصوصيّت و مشروعيّت نگويد ، بلكه بعنوان رجاء مطلوبيّت و ادراك ثواب بگويد . ( نخجوانى )
[ 3 ] احوط عدم ترك اقامه است در صلات پنجگانه از براى مردان ، مگر در مقامات سقوط . ( يزدى )
[ 4 ] بلكه سنّت است بلند كردن ، نه به مقدارى كه در اذان بلند مىكنند . ( خراسانى )
[ 5 ] قول مرحوم سيّد مرتضى احوط است . ( تويسركانى )
* متابعت سيّد اولى ، بلكه احوط خواهد بود . ( صدر )
[ 6 ] اقوى اشتراط طهارت است در اقامه ، و امّا ايستادن و حرف نزدن ، پس شرط نيست در آن ، هرچند احوط است . ( يزدى )
( 1 ) علّامهء حلّى ، تحرير 1 : 223 . شهيد اوّل ، بيان : 142 .
( 2 ) اقامت / اقامه .