در نتيجه كار را از دست طبيعت گرفته ، و به دست صناعت سپرده و تدريجاً جهاز تغذيه را به دست فساد بدهد .
درست است كه مدنيّت انسان ، مفاسد عاطفه پرستى را با كمال مهارت به نيروى علم تا حدى كه مىتواند علاج كرده و دفع مىنمايد ، ولى از نظر واقع بينى ، از يك طرف بريده و به طرف ديگر وصله مىزند ، و تدريجاً گرفتارىهاى مادى از حالت خصوصيت ، به حالت عموميت متوجه مىشود و زندگى معنوى روز به روز كاسته و صرف زندگى صورى گرديده و جامعهء انسانى تبديل به يك ماشين بىحس و شعور شده ، و لطايف ادراك انسانى را از دست داده و سعادت خود را گم مىكند .
اين سخن دنبالهء دراز دارد ، در صورت حاجت به بيشتر از اين مقدار ممكن است تفصيلًا به تعقيب بحث بپردازيم . و آنچه از اين بيان - نسبتاً اجمالى - منظور بود اين است كه : اسلام از عالم بشريت ، نيرومند ساختن و پرورش دادن خلق و تبعيّت حقّ را مىخواهد .
شيعه ( مجموعه مذكرات با پروفسور هانرى كربن ) ( فارسى ) — صفحة 105
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص١٠٥