مبدأ نفسانى است كه اثر آن منوط به اذن خداست ؛ با اين تفاوت كه مبدأ موجود در نفوس انبياء بر ديگر اسباب ظاهرى و عوامل مادى غالب و پيروز است ، چنان كه حق تعالى فرموده است :
1 -
« وَ لَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنا لِعِبادِنَا الْمُرْسَلِينَ ، إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ ، وَ إِنَّ جُنْدَنا لَهُمُ الْغالِبُونَ . »
[ صافات ( 37 ) / 171 - 173 ] - همانا عهد و سخن ما دربارهء بندگانى كه به رسالت مبعوث شدند ، سبقت يافته است ، كه البته فرستادگان ما تأييد شدهاند و سپاه ما غالب و پيروزند .
2 -
« كَتَبَ اللَّهُ لَأَغْلِبَنَّ أَنَا وَ رُسُلِي . . . »
[ مجادله ( 58 ) / 21 ] - خدا مقرر فرموده كه البتّه من و رسولانم پيروز هستيم .
3 -
« إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ . »
[ مؤمن ( 40 ) / 51 ] - همانا ما فرستادگان خود و اهل ايمان را هم در دنيا ، و هم در روز رستاخيز كه گواهان به شهادت برخيزند ، يارى خواهيم كرد .
اين آيهها مطلق است و قيد و استثنائى ندارد .
اكنون مىتوان نتيجه گرفت كه مبدأ موجود در نفوس انبياء - كه همواره از سوى خداوند ، مؤيد و منصور بوده است - امرى است غير طبيعى و ما فوق جهان طبيعت ، زيرا اگر مادى مىبود ، مانند ديگر امور مادّى مقدّر و محدود مىشد ، و در نتيجه ، در برابر موجود مادى نيرومندتر ، مقهور و مغلوب مىگرديد . امور مجرّد نيز اگرچه شدت و ضعف دارند ، ولى با يكديگر تزاحم و تعارضى ندارند ؛ مگر اينكه با مسائل مادّى درآميزند . بنابراين ، نيروى مرموزى كه در وجود انبياست ، و در صدور اعجاز از آنان ، مؤثّر است ، از نوع نيروهاى مادى نيست ، و هنگامى كه يك مانع مادى در برابر چنين نيرويى قرار گيرد ، آنچنان اسباب و علل را تحت تأثير قرار مىدهد كه هر مانعى را از سر راه خود برمىدارد .