« تفسير الرحمان » نيز موسوم است و نسخهء خطى آن در خزانهء رضويّه وجود دارد ، و دو بار به زيور طبع آراسته شده است « 54 » : يك بار به سال 1286 ه ق ، در دهلى ؛ و بار ديگر به سال 1295 ه ق ، در مطبعهء بولاق قاهره ؛ چنان كه در « معجم المطبوعات » و « مرآة الدقابق » - كه يكى از آثار علمى خود اوست و در بمبئى به چاپ رسيده - بدان اشارت رفته است . « 55 »
12 - التنبيه على اعجاز القرآن - تأليف محمد بن ابى القاسم بن بابجوك بقالى خوارزمى ، ملقّب به « زين المشايخ » ، در گذشته به سال 562 [ يا ] 576 ه ق ، در بلخ . او از ائمّهء ادب ، مراجع لغت عرب ، و از تلامذهء زمخشرى بوده و لغت و فنون اعراب و ادبيّات را از وى ياد گرفته است . « 56 »
13 - جوابات ابى الحسن سبط المعافابن زكريّا فى اعجاز القرآن - تأليف محمّد بن محمّد بن نعمان ، ملقّب به « شيخ مفيد » ، درگذشته به سال 413 ه ق . « 57 »
14 - الشهاب المبين فى اعجاز القرآن و اصول الدين - تأليف علّامه ابو القاسم بن محمد تقى بن محمد قاسم اردوبادى . « 58 » وى به سال 1274 ه ق متولد شد و به سال 1333 ه ق در اثناى مسافرت به مشهد مقدّس ، در شهر همدان درگذشت . دروس عالى را در نجف اشرف ، نزد دانشمندان بزرگوارى چون : فاضل ايروانى ، شيخ محمد حسين
هامش
( 54 ) . الذريعة ، ج 4 ، ص 274 .
( 55 ) . همان مأخذ ، ج 3 ، ص 182 .
( 56 ) . ريحانة الادب ، ج 2 ، ص 407 .
( 57 ) . رجال النجاشى ، ص 285 و قصص العلماء ، ص 404 . همچنين رجوع شود به شمارهء 10 از همين فهرست .
( 58 ) . ريحانة الادب ، ج 1 ، ص 204 - 205 .