برآمد ، عبارات خواجه را در اشارات چنان ماهرانه تقرير مىكرده است كه شاگرد هوشمند مىفهميده است كه مناقشهء محاكم « قطب رازى » وارد نيست . ولى ميرزاى جلوه شروع به تدريس فصوص و مفتاح الغيب كرد ، به جاى تقرير مطالب عميق و گرانبهاى عرفانى به تصحيح نسخههاى كتابهاى عرفانى پرداخت ، اعراب و بناى آن كتب را ظاهر نمود .
آقا محمد رضا در اصفهان مدرس رسمى بود ، به واسطهء جهاتى به تهران مسافرت كرد و قصد اقامت نمود و جماعتى را به فيض رسانيد .
آقا محمد رضا [ 1 ] در هوش و استعداد و ادراكات ذاتى بىنظير و در وارستگى و بىاعتنائى به شؤون دنيوى و مادى ثانى نداشته ، آنى با عاملان ديوان و ظلمه كنار نرفته است . از شاگردان او نقل شده است كه كارش فقط تدريس و مطالعه و عبادت بوده است .
آقا محمد رضا در تهران شاگردان زيادى تربيت كرده است كه بعد از استاد به تدريس كتب عرفانى و فلسفى پرداختند .
يكى از كسانى كه از اصفهان به تهران مسافرت كرده و حوزهء درس تشكيل داده است ، مرحوم سيد الحكماء آقا ميرزا ابو الحسن جلوه ( م - 1314 ه . ق ) است .
جلوه در عقليات شاگرد آقا ميرزا حسن چينى و آقا ميرزا حسن نورى بود .
تخصص ميرزاى جلوه بيشتر در طبيعيات و رياضيات بوده است . بيشتر با كلمات بوعلى انس داشته است و شايد هم قادر به تدريس كتب ملا صدرا نبوده و چه بسا
شرح
[ 1 ] آقا محمد رضا مردى متمكن و صاحب ضياع و عقار بوده است . در مجاعهء ( 1288 ه . ق ) همهء دارايى خود را فروخت و به طلاب مستمند و فقير داد و به واسطهء فروش املاك خويش عدهاى را از مرگ حتمى نجات داد ، ولى خودش فقير و بىبضاعت شد و بعد از سال مجاعه به تهران آمد و در مدرسهء ميرزا شفيع معروف به مدرسهء « صدر » به تدريس پرداخت .
در شرح حال وى نوشتهاند فصوص الحكم را بعد از صدر قونوى - قدس سره - كسى بهتر از وى مباحثه ننموده است . بر آداب و نواميس شرع چنان محكم و استوار بود كه گويى سلمان عصر و ابوذر وقت است .