] امّا تهوّر كه طرف افراط شجاعت است ، عبارت است از آن كه آدمى بيندازد خود را در مهالكى كه عقلًا و شرعاً ممنوع است . و شكّى نيست كه اين صفت از مهلكات دنيويّه و اخرويّه است و حق تعالى از آن نهى صريح نموده ، چنانچه فرموده : « وَلا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ » . « 1 » و حق اين است كه صاحب اين صفت از شائبه‌ى جنون خالى نيست . و اگر احتراز نكند از مظانّ هلاكت ، و هلاك شود ، به حكم شريعتِ مقدّسه باعث قتل خود شده و به هلاكت ابديّه گرفتار شده است . پس كسى كه مبتلا به اين مرض است بايد مفاسد آن را در نظر بياورد و بعد از آن هر كارى كه مىخواهد بكند . آن را به عقل و شرع عرضه نمايد ، اگر تجويز كنند مرتكب شود ؛ و الّا اجتناب كند . [