از حضرت صادق عليه السلام وارد شده كه : « جناب اميرالمؤمنين عليه السلام حجره‌اى در خانه‌ى خود قرار داده بودند كه نه بسيار كوچك بود و نه بسيار بزرگ از براى نمازگاه خود ، چون شب مىشد طفلى را با خود به آن حجره مىبردند و در آن جا نماز مىكردند . « 1 » » و منقول است كه : « آن جناب به مَسمع نوشتند كه : دوست مىدارم از براى تو كه در خانه‌ى خود نماز گاهى قرار دهى و دو جامه‌ى كهنه‌ى گنده بپوشى و به آن موضع به روى و از خدا سؤال كنى كه تو را از آتش جهنّم آزاد كند و تو را داخل بهشت كند ، و دعاى نامشروع مكن و نفرين بر كسى مكن . « 2 » » سزاوار است كه خانه را معطّل نگذارى بلكه نماز در آن بخوانى و منور كنى آن را به تلاوت قرآن « ل » و خانه‌اى كه در آن تلاوت قرآن بسيار شود بركت و خير آن خانه بسيار مىشود و اهلش به رفاهيّت و نعمت مىباشند . و ملائكه حاضر مىشوند و شياطين دور مىشوند ، و آن خانه روشنى مىدهد اهل آسمان را چنان چه ستاره‌ها مىدهند اهل زمين را ، و خانه‌اى كه در آن قران خوانده نشود و ياد خدا در آن نكنند بركت آن خانه كم مىباشد و ملائكه دورى مىكنند و شياطين در آن خانه حاضر مىباشند . « 3 »

بدان كه : مكروه است كه آدمى در خانه‌اى كه در او پرده نداشته باشد شب به روز آورد « 4 » « ى » و حق تعالى حفظ و حمايت خود را بر مىدارد از كسى كه در خانه‌ى