مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — صفحة 354

و نيز از آن حضرت مروى است كه راه رفتن بيمار باعث نكس مرض و زيادتى آن مىشود . « 1 » و وارد شده كه : « پرهيز و امساك بعد از هفت روز ديگر نفعى ندارد ، « 2 » و در روايتى منتهاى پرهيز به ده روز تحديد شده است . « 3 » » و از على بن جعفر مروى است كه : « از حضرت موسى عليه السلام سؤال كرد از داغ كردن بيماران و عوذها و افسون‌ها بر ايشان خواندن ؟ فرمود : باكى نيست داغ كردن و افسون كه معنى اش را بدانى . « 4 » » و از اميرالمؤمنين عليه السلام منقول است كه : « مسلمان بايد كه دوا نكند تا غالب نشود بيمارى بر او و بر صحّتش « 5 » » و از حضرت صادق عليه السلام مروى است كه « هر كه صحتّش بر بيماريش غالب باشد و معالجه كند و بميرد ، من از او بيزارم . « 6 » » و در حديث ديگر فرموده كه : « هر كه بااين حال دوا بخورد اعانت بر كشتن خود كرده است . « 7 » » و وارد شده كه : « شخصى از حضرت امام موسى عليه السلام پرسيد كه : من محتاج مىشوم به طبيب نصرانى و به معالجه مىروم و بر او سلام مىكنم و او را دعا ميكنم فرمود : باكى نيست ، دعا و سلام تو به او نفعى نمىرساند . « 8 » » و وارد شده كه « پيغمبرى از پيغمبران بيمار شد پس گفت : من دوا نمىكنم تا آن كسى كه مرا درد داده است شفا بدهد ، حق تعالى به او وحى فرستاد كه تا دوا نكنى من شفا ندهم . « 9 » »