مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — صفحة 352

كن از دوا خوردن تا بدنت تاب درد دارد ، « 1 » و هر گاه گرسنه شدى طعام بخور و هر گاه تشنه شدى آب بخور و هر گاه كه بول آمد بول كن و تا ضرور نشود جماع مكن و هر گاه كه تو را خواب گيرد خواب كن ، چون چنين كنى بدنت هميشه صحيح مىباشد . « 2 » و فرمود كه حق تعالى دوا را مانع مىشود از تأثير كردن تا وقتى كه مقدّر شده است كه آن مرض تا آن وقت باشد ، چون آن مدّت منقضى شد او را رخصت اثر مىدهد و به آن دوا شفا مىيابد ، مگر آن كه پيش از آن مدت دعا يا تصدّق يا كارهاى خير بكند كه خدا پيش‌تر از آن مدّت دوا را رخصت تأثير بدهد ، « 3 » و فرمود : « كه در عسل شفاى هر دردى است ، و هر كه يك انگشت عسل ناشتا بخورد بلغم را دفع مىكند و سودا را بر طرف مىكند و ذهن را صاف مىكند ، و حافظه را قوى مىگرداند هر گاه با كندر خورده شود . « 4 » » و آب سرد حرارت و صفرا را فرو مىنشاند و طعام را هضم مىكند و اخلاطى كه در فم معده است مىگدازد و تب را بر طرف مىكند . « 5 » و فرمود كه : « اگر چيزى بدن را فربه مىكند ماليدن بدن است و جامه‌هاى نرم پوشيدن و بوى خوش كردن و حمّام رفتن ، و اگر مرده‌اى را مالندگى كنند و زنده بشود بعيد نيست . « 6 » و تصدّق بلاهاى آسمانى را نيز دفع مىكند « 7 » و قضاهاى محكم را بر طرف مىكند « 8 »