مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — صفحة 339

نمىشود آن خواب‌هايى است كه در اول شب ديده مىشود كه وقت سلطنت و استيلاى شياطين متمرّده است ، و آن‌ها خيالى چند است كه نزد او شياطين صورت مىدهند و اصلى ندارد . « 1 » » امّا خواب‌هاى راست آن خوابى است در ثلث آخر شب ديده مىشود ، كه آن وقت نزول ملائكه است وقت سحر ، و آن خواب راست مىباشد و تخلّف نمىكند مگر آن كه جنب خوابيده باشد يا بىوضو ، يا آن چه سزاوار است از ذكر و ياد خدا به جا نياورده باشد پيش از خواب ، كه اگر با اين حالات خوابيده باشد خوابش يا به عمل نمىآيد يا دير به عمل مىآيد . « 2 » مؤلف گويد كه تحقيق اين مقام به طور مختصر آن است كه : چون حق تعالى روح مؤمن را از عالم قدس خلق فرموده و او را ارتباطى با ارواح انبياء ( صلى اللَّه عليهم و اوصياء عليهم السلام ) داده است و در عالم ارواح با ايشان محشور بوده است ، و حق تعالى به حسب مصالح غير متناهيه آن ارواح مقدّسه را در زندان بدن‌هاى ظلمانى محبوس گردانيده و به انواع تعلّقات جسمانى و شهوات نفسانى مبتلا ساخته ، به اين سبب او را از عالم قدس بُعدى و غفلتى رو داده ، امّا اشخاص را در اين باب اختلاف بسيار است : 1 . جمعى كه مقرّبان درگاه الهىاند ارواح ايشان به ملأ اعلا در آويخته و اين تعلّقات جسمانى ايشان را از آن عالم دور نيانداخته ، بلكه با مردم به بدن محشور و ارواح ايشان به مكالمات با قدسيان ملأ اعلى مشغول است و پيوسته روح القدس با ايشان مشغول راز و نياز ، و افاضاتِ ربّانى على الدوام بر ارواح ايشان فايض است .