رطب است ، چون حضرت مريم عليها السلام بعد از زايى دن عيسى عليه السلام رطب خورد ، و اگر وقت رطب نباشد نُه دانه‌ى خرماى مدينه يا خرماى ديگر ، اگر آن نباشد . « 1 » » و كام طفل را در وقت ولادت به آب فرات و تربت حضرت امام حسين عليه السلام بردار ، و اگر آب فرات نباشد آب باران ، و اذان در گوش راست و اقامه در گوش چپش بگو كه نگاه بدارد او را از شرّ شيطان ، و ام الصبيان به او ضرر نرساند « 2 »

و هرگاه بر زن زايى دن دشوار شد بنويس در پوست ، اين آيات را و به ريسمان ببند بر ران راستش ، و چون وضع حملش شد آن را باز كن « 3 » : « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ * كَأَ نَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَها لَمْ يَلْبَثُوا إِلّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحاها » ، « 4 » « إِذ قالَتِ امْرَأَةُ عِمْرانَ رَبِّ إِنِّى نَذَرْتُ لَكَ ما فِى بَطْنِى مُحَرَّراً » « 5 » . و شخصى به خدمت حضرت امام محمّد باقر 7 آمد و عرض كرد زن من از دردزايى دن مشرف بر مردن شده است ! حضرت فرمود : برو و اين آيه رابر او بخوان : « فَأَجاءَها الَمخاضُ . . . رُطَباً جَنِيّاً » « 6 » پس به آواز بلند بگو : « وَاللَّهُ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ لاتَعْلَمُونَ . . . لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ » « 7 » پس از آن بگويد : « كذلك ايها الطلق اخرج باذن اللَّه » « 8 » .