بىرخصت تصدّق نكند ، كه هر چيزى كه بىرخصت او به كسى دهد ثوابش براى شوهرش است « 1 » و از براى او گناه است ، بلكه از مال خود هم بى رخصت او ندهد مگر حج يا زكات يا نيكى به پدر و مادر يا صله و احسان به خويشان ، « 2 » و روزه‌ى سنّت بى رخصت او ندارد ، و هر وقتى كه شوهرش اراده‌ى نزديكى او كند مضايقه نكند ، و اگر شوهر از او طلب كند و او تأخير كند تا به خواب رود ، پيوسته ملائكه او را لعنت كنند تا شوهرش بيدار شود ، « 3 » و بى رخصت او از خانه بيرون نرود و اگر نه ملائكه آسمان و زمين و ملائكه [ ى ] غضب و رحمت ، همه او را لعنت كنند تا به خانه برگردد ، « 4 » و هيچ شب نخوابد كه شوهرش از او خشمناك باشد هر چند كه شوهرش به او ظلم كرده باشد ، و اگر شب به سر آورد و شوهر از او آزرده باشد نمازش مقبول نيست تا شوهرش از او راضى شود « 5 » و خود را از براى شوهر خوشبو و زينت كند و جامه‌هاى نو پوشد و هر بامداد و شام ، خود را بر او عرضه كند . « 6 » و از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه : « هر زنى كه به شوهرش بگويد كه : من هرگز از تو نيكى نديده‌ام ، ثواب عمل‌هايش همه بر طرف مىشود . « 7 » »