مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — صفحة 271

چون طعام خورد ، خدا صاحبان خانه را مىآمرزد . « 1 » » و وارد شده كه اگر كسى هزار درهم صرف طعامى كندو مؤمنى از آن بخورد اسراف نكرده است . « 2 » و مروى است كه : « هر كه ايمان به خدا و روز قيامت دارد ، بايد كه مهمان خود را گرامى دارد ، « 3 » [ ل ] پس چون برادر مؤمن تو به خانه تو آيد بايد آن چه را كه حاضر دارى براى او بياورى كه از جمله گرامى داشتن تو است او را اگر چه حقير باشد ، و حقير مشمار او را » . و چيزى كه ندارى براى او تكليف مكن و اگر طلبيده باشى او را براى او تكلُّف كن « 4 » [ ق ] و محبّت مؤمن نسبت به برادر مؤمنش به قدر آن است كه از طعام او مىخورد . « 5 » [ ق ] يعنى : هر چند او رابيشتر دوست مىدارد طعامش را بيشتر مىخورد . « ضا » و وارد شده كه : سخى و صاحب همت از طعام مردم مىخورد تا مردم از طعام او بخورند و بخيل طعام مردم را نمى خورد تا از طعام او نخورند . « 6 » [ ضا ] « ل » و ليمه و مهمانى سنت در پنج چيز است : عروسى و عقيقه و ختنه كردن پسر و خانه نوخريدن يا بنا كردن و از سفر به خانه خود برگشتن . « 7 » [ ى ] و نهى شده است از وليمه كه مخصوص توانگران باشد . « 8 » « ل » و حد ضيافت تا سه روز است و بعد از آن تصدّق و تبرّع است ، « 9 » [ ق ] و چون مهمان بر تو وارد شد خدمت مفرما او را و مگذار كه او خدمت كند اگر چه اصلاح چراغ