مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — صفحة 202

شكستن بيعت امام عليه السلام ، و اعرابى شدن « 4 » بعد از هجرت ، و نااميدى از رحمت خدا ، و ايمن شدن از عذاب الهى . « 5 » و بعضى چهارده گناه ديگر را اضافه كرده‌اند : خوردن ميته ، و خون ، و گوشت خوك ، و گوشت حيواناتى كه به غير نام خدا ذبح شده باشند در غير ضرورت ، و رشوه گرفتن ، و قمار باختن ، و كَيل و وَزن را كم دادن ، و يارى ظالمان كردن ، و حبس حقوق مردم بدون پريشانى ، و اسراف در مال ، و مال صرف كردن در حرام ، و خيانت در مال مردم ، و اشتغال به مَلاهى « 6 » مانند دف و تنبور و ناى و امثال اين‌ها ، و اصرار بر گناهان . و اين چهارده گناه در كتاب « عيون الاخبار » از حضرت امام رضا عليه السلام نقل شده . « 7 » پس اين ده قول است در ماهيّت گناه كبيره و نيست از براى هيچ كدام دليلى كه نفس به آن مطمئن شود و شايد در اخفاى آن مصلحتى باشد كه عقل‌هاى ما به آن راه ندارد ؛ چنان چه مخفى شده شب قدر و نماز وسطى « 1 » و غير اين‌ها . و اصحاب حديث نقل كرده‌اند كه : « از ابن عبّاس پرسيدند از گناهان كبيره كه آيا آن‌ها هفت است ؟ گفت آن‌ها به هفتصد نزديك‌تر است تا به هفت انتهى » . « 2 » و علّامه‌ى مجلسى رحمهم الله در « حقّ اليقين » كلام را در اين مقام فى الجمله بسط داده و فرموده كه والد حقير در بعضى از تصانيف خود آن‌ها را جمع كرده است . پس هر كه طالب تفصيل است رجوع به كلمات مجلسييَّن كند .