نباشيد . در قيد آن باشيد كه به درجهى قبول برسد » . « 2 » پس از اين حديث شريف ظاهر شد كه :
عبادت به اخلاص نيّت نيكوست * و گرنه چه آيد ز بى مغز پوست « 3 »
حافظ :
غلام همّت آن نازنينم * كه كار خير بى روى و ريا كرد « 4 » و « 5 »
و چه مناسب است اين دو بيت در اين مقام :
خلاف طريقت بود كاوليا * تمنّا كند از خدا جز خدا
گر از دوست چشمت به احسان اوست * تو در بند خويشى نه در بند دوست « 1 »
و بس است در مدح اين صفت آن كه حق تعالى از زبان شيطان پليد در قرآن مجيد حكايت فرموده كه آن لعين قسم به عزّت ربّ العالمين ياد كرده كه جميع بندگان را گم راه كند مگر اهل اخلاص را . « 2 »
هامش
( 2 ) . المحجة البيضا ، ج 8 ، ص 126 .
( 3 ) . بوستان ، باب پنجم در رضا ، حكايت 10 ، ص 304 .
( 4 ) .
تو بندگى چو گدايان به شرط مزد مكن * كه دوست خود روش بنده پرورى داند *
لشيخنا البهايى :
چشم بر اجر عمل از كورى است طاعت از بهر عمل مزدورى است
رو حديث ما عَبَدتك اى فقير از كلام شاه مردان يادگير
عابدى كو اجرت طاعات خواست گر تو ناعابد نهى نامش رواست
منه ( ره ) .
* ( شيخ بهايى ، نان و حلوا « فيما يتضمن الاشارة الى قول سيد الأوصيا . . » . ، ص 136 .
( 5 ) . ديوان اشعار ، حافظ ، غزليات ، شماره 126 ، ص 199 .
( 1 ) . بوستان ، سعدى ، باب سوم ، حكايت 10 ، ص 213 .
( 2 ) . اشاره به سوره ص ، آيهى 82 و 83 . « قالَ فَبِعزّتِكَ لَاغويَنَّهم اجمَعينَ الّا عِبادَكَ مِنهم المُخلَصينَ » .