] صفت نوزدهم ، محبّت جاه و شهرت است ، كه از محبّت مال بيش‌تر است . و حقيقت اين صفت تسخير قلوب مردم و مالك شدن دل‌هاى ايشان است . و آن از مهلكات عظيمه است . و آيات و اخبار در مذمّت آن بى شمار وارد شده است و در خبر است كه : « دو گرگ درنده كه در جايگاه گوسفندان رها كرده باشند اين قدر از گوسفندان را فاسد نمىكند كه دوستى مال و جاه در دين مسلمان [ مىكند ] » . « 6 » و نيز وارد شده كه : « همانا بَدان شما كسانى هستند كه دوست دارند در عقب ايشان كسى راه رود » . « 1 » و در روايت ديگر : « بس است مرد را از بدى اين كه انگشت نماى مردم باشد » . « 2 » و مجملًا در اين باب اخبار بسيار ورود يافته . و به علاوه‌ى آن اخبار بر هر كه فى الجمله از شعور نصيبى داشته باشد ، ظاهر است كه امر رياست مورث بسى مفاسد عظيمه و منتج خسارت‌هاى دنيويّه و اخرويّه است . هر طالب منصب و جاهى به جز ابتلاى دنيا و دين خود را طالب نيست . از زمان آدم تا اين دم اكثر عداوت‌ها و