مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — صفحة 153

والدين و جهاد در راه خداست » . « 2 » پس هر مؤمنى را سزد كه نهايت اهتمام را در اكرام و تعظيم والدين به جا آورد و كوتاهى و تقصير در خدمت ايشان ننمايد و اگر چيزى ضرور داشته باشند پيش از آن كه اظهار كنند به ايشان بدهد ، و اف بر ايشان نگويد ، و صورت را نزد ايشان عبوس نكند ، و صدا بالاى ايشان بلند نكند ، و در پيش روى ايشان نرود ، بلكه مَهما امكن در نزد ايشان ننشيند ، و هر چند در ذلّت و خاكسارى و فروتنى [ در نزد ] ايشان مبالغه كند اجر و فايده دنيا و آخرت او بيشتر است . و مخفى نماند كه حقّ برادر بزرگ‌تر بر برادر كوچك‌تر نيز عظيم و بر اهل ايمان نيز ملاحظه‌ى آن لازم است . و در حديث نبوى صلى الله عليه و آله است كه : « حقّ برادر بزرگ بر برادر كوچك مثل حقّ پدر است بر فرزند » . « 3 » و بدان كه ، هم چنان كه از براى والدين و خويشان حقّى است ، از براى همسايگان نيز حقّى ثابت است كه آن را « حقّ جوار » گويند . و در بعضى روايات است كه همسايه‌ى آدمى مثل نفس اوست كه بايد ضرر به او نرساند و حرمت همسايه بر همسايه ، مَثل حرمت مادر است بر فرزند . و حضرت صادق عليه السلام فرموده كه : « نيكويى با همسايگان باعث زيادتى عمر و آبادى ديار مىگردد » . « 1 » و فرموده كه : « از ما نيست كسى كه نيكويى با همسايگان نكند » . « 2 » و چنان ندانى كه حقّ همسايه همان است كه او را اذيّت نكنى ؛ چه اين حقّى است از براى همه‌ى مردم و تخصيص به همسايه ندارد . بلكه بايد علاوه بر اين با او مهربانى كنى و احسان خود را از او دريغ نكنى و آن چه به آن محتاج باشد و تو آن را مالك باشى مضايقه از او نكنى ؛ مانند اسباب خانه و غيره - / چون ديگ و ظرف و تيشه و نمك و آتش و غيره - / بلكه بايد او را مانند شريك در مال خود بدانى و در شادى و عزا با او همراهى كنى و عيب او