« نماند ستمكار بد روزگار * بماند بر او لعنت پايدار « 1 » »
و در خبر است كه : « ظلم و جور در يك ساعت بدتر است در نزد خدا از شصت سال گناه » . « 2 » و هر كه از مكافات ظلم بترسد البتّه از ظلم باز مىايستد ؛ چه ، منتقم حقيقى البتّه انتقام هر ظلمى را مىكشد و مكافات ظالم را به او مىرساند .
« آتش سوزان نكند با سپند * آن چه كند ، دود دل دردمند « 3 » »
* * *
« چون كه بد كردى بترس آمن مباش * ز آنكه تخم است و بروياند خداش « 4 » »
* * *
« از مكافات عمل غافل مشو * گندم از گندم برويد جو ز جو »
* * *
« هيچ گندم كِشتهاى جو بر دهد * يا شنيدى اسب كرّه خر دهد « 5 » »
هان اى آن كه زمام اختيار مردم در دست دارى ! تا بيچارگان نيازارى كه كسِ بى كسان در مقام آزار تو برآيد .
« بسى بر نيايد كه بنياد خَود * بكند آن كه بنهاد بنياد بَد
خرابى كند مرد شمشير زن * نه چندان كه آه دل پيرزن
چراغى كه بيوه زنى برفروخت * بسى ديده باشى كه شهرى بسوخت « 6 » »
هامش
( 1 ) . گلستان ، باب اول - در سيرت پادشاهان ، حكايت 24 ، ص 110 .
( 2 ) . بحار الانوار ، ج 75 ، ص 352 .
( 3 ) . سعدى ، گلستان ، باب اول - در سيرت پادشاهان ، حكايت 20 ، ص 98 .
( 4 ) . مولوى ، مثنوى معنوى ، دفتر چهارم ، قصه آن صوفى كى زن خود را بيگانه اى بگرفت ، ص 471 .
همان ؛ دفتر اول ، تعظيم ساحران مر موسى را عليه السلام . . . ، ص 65 .
چنين سروده است :
هيچ گندم كارى و جو بردهد * ديده اى اسبى كه كره ى خر دهد
( 6 ) . سعدى ، بوستان ، باب اول در عدل و تدبير و رأى " حكايت ( 2 ) " ، س 38 .