تقديس شود ، و زيستن سالم پديد آيد و مردمان راه رضاى خدا و تقرّب به او را پيش گيرند مأيوس مىكند .
و بدين گونه كسانى كه مانع رسيدن مردمان به راه خدا و نيل به اجراى عدالتند ، شادمان مىشوند ، و سخنان طنز و تمسخر بر زبان مىرانند ، و گاه اين شعار را فرياد مىكنند ، كه نام نيك دين الهى نجاتبخش و مايهء رهايى را لكه دار نكنيد .
و مهمترين و واجبترين از همهء اينها ، كارى است كه بر كسانى واجب است كه انتظار « عدل جهانى » را مىكشند و به آن « ظهور » معتقدند ( بدان گونه كه پيامبر بزرگوار « ص » به آن بشارت داده است ) ، و چنان تصوّر مىكنند كه ايشان مقدّمات را براى ظهور تجلَّى بىپردهء اسم « يا عدل يا حكيم » آماده مىسازند ؛ بر اين كسان - چنان كه در احاديث رسيده است - واجب است كه هر چه را مخالف با اين مقصد بزرگ و هدف سترگ است ردّ و طرد كنند تا هم خود به اجراى عدالت عادت كنند ، و هم توده ها به فعاليّت بيفتند ، و لگام توسن طاغوتان ثروت و توانگرى را بكشند تا به قبول اين عدل گردن نهند .
الحياة ( فارسي ) — صفحة 757
مساهمون: محمد رضا حكيمي
ص٧٥٧