نيست . اين ، بيرون رفتن از روش دين محمد « ص » و قرآن كريم است .
بر اين بايد اضافه كرد كه : اموال مصارف ديگر و جاهاى هزينه شدن فراوان ديگر نيز دارند ، همچون هزينه كردن آنها براى اكتشافات علمى و طبّى به منظور نجات انسان ، وارد شدن در علوم فضائى ، فرستادن براى محرومان سرزمينهاى ديگر از جهان سوم و جز آن ، و مصرف كردن براى خريد سلاحهاى دفاعى - بدان گونه كه قرآن فرمان داده است - پس حضور فقر در جامعهء اسلامى ، « استثنا » است نه « قاعده » . و فقر از لوازم جامعهء اسلامى نيست . تأكيدهاى رسيده در اسلام براى بخشيدن مال و انفاق كردن آن و رسيدگى جدّى به نياز داران و محرومان ، و اينكه اين كارها سبب پذيرفته شدن نماز است كه عمود دين است ، و اينكه نظام دين به مواسات برادران است ، « 1 » همه دليل بر آن است كه اين دين راضى به فقير بودن و ربوده شدن حقوق عموم پيروان خود به دست عده اى نيست ، و هنوز دليلهايى علاوه بر اينها هست يعنى مقدار وافرى از ملاكها و احكامى كه در همين جهت وجود دارد . پس لازم است كه دين جاودانى محمّدى كه دين حيات و قيام است ، چنان كه شايستهء آن است شناخته و فهم شود .
ملاحظه
: در دعاها پناه بردن به خداى متعال از فقر و پيامدهاى بد و منفى آن ، و خواستار شدن ثروت كفافى و معيشت كافى ، پيوسته آمده است . نيز اين مقطع در دعاى مأثور مشهورى به چشم مىخورد :
« اللهمّ أغن كلّ فقير « 2 »
( 1 ) خدايا ! همهء فقيران را بىنياز كن » ، كه به آن در « نگاهى به سراسر فصل » سى و نهم از « باب يازدهم » اشاره كرديم . « 3 » و مراد آشكار از آن اين است كه خدا همهء مردمان را - با وسيله هاى مختلف - بىنياز سازد و در جامعه ها فرد نيازمندى باقى نماند .
در پرتو آنچه گذشت ، آيا فكر مىكنيد كه هدف دعا از بين نرفتن
هامش
« 1 » . آيات و احاديث اين موضوعها ، در سراسر « الحياة » آمده است ، با ژرفنگرى - مكرّر - مراجعه شود .
« 2 » . « مفاتيح الجنان » - اعمال ماه رمضان .
« 3 » . ( جلد چهارم / 630 ) .