مهم آن است كه با ژرفنگرى به اين امر توجّه كنيم كه نيازمندى در اسلام به ميزان سال در نظر گرفته مىشود نه به نسبت شبانه روز ، پس اگر كسى قوت سال خود را در اختيار ندارد ، واجب است كه اين نيازمندى سالانهء او تأمين شود . بنا بر اين مسأله بدان گونه نيست كه آن كسان كه مىخواهند از زير بار واجبات مالى و اقتصادى خود نسبت به جامعه و فرزندان جامعه - با دادن مشتى از خرمن يا اندكى از بسيار - شانه تهى كنند ، چنان مىخواهند . بلكه هدف طرد كردن فقر از زمينه هاى حيات انسانى به صورتى آشكار و برنامه ريزى شده است ، تا آثار منفى و كوبنده و مايهء بدبختى فقر از ميان برود ، و چنان شود كه فرد مسلمان و عائلهء او از نخستين روزهاى زندگى خويش با عزّت و كرامت بزرگ شوند ، و از همهء چيزهايى كه شخصيّت و حيثيّت انسانى و اسلامى ايشان را استوار مىسازد بهره مند باشند ، و آنان را از هر چيز كه تباه كنندهء استعدادهايشان است و از عضويّت فعّال آنان در عرصه هاى زندگى و از جمله فعّاليتهاى دينى باز مىدارد ، مصون گرداند .
هدفى كه اسلام رسيدن به آن را در نظر دارد ، همين است ، يعنى اينكه - به تعبير مولا امير المؤمنين « ع » - در اسلام نبايد عائله مندى فقير پيدا شود ، و لازم است كه محرومان - به گفتهء امام ابو الحسن علىّ بن موسى الرضا « ع » - براى عمل كردن به احكام دين خود از ديگران يارى ببينند و با هزينهء آنان كمك شوند . پس برنامهء اقتصاديى كه مىتواند به اسلام منسوب شود ، آن است كه سبب رسيدن به اين هدف قرآنى باشد نه چيزى جز آن .
تنبيه ( 27 ) از صدمات هولناك اقتصاد تكاثرى :
صدمه هاى هراسناك و فراوان و انسانى و اجتماعى و قضائى تكاثر ( و سرمايه دارى ) از حقايق آشكار است ، آن كس كه اندك فهم و