خلاصهء كلام آنكه : جامعه اى كه قرآن براى ساخته شدن آن آمده است و مىخواهد با سه وسيلهء : « كتاب » و « ميزان » و « حديد » ، به ساختن آن بپردازد ، جامعه اى است زادهء بركت و نور و بينش ( بصيرت ) از جهت روحى ( اخلاقى ) ، و آكنده از نيكى دو جانبه و توازن و قسط از جهت مادّى ( اقتصادى ) ، و اين چنين جامعه اى نمىتواند وجود پيدا كند مگر آنكه بر فضاهاى آن پرچم عدل در اهتزاز باشد ( * ( إِنَّ الله يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسانِ ) * ) ، و چتر فراگير قسط سراسر آن را زير پوشش خود گرفته باشد ( * ( لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ ) * ) . و دست سرمايه داران از تخرّب و تشكَّل و هر گونه نفوذى در پستهاى مالى و مقامات كليدى كوتاه شده باشد . پس هر جامعه يا حكومت ، يا فتوى ، يا رأى ، يا تمايل ، يا جهتگيرى كه در آن اين اهداف قرآنى - به صورتى قاطع - وجود نداشته باشد ، اسلامى بودن آن ، نامى بيش نيست .
الحياة ( فارسي ) — صفحة 680
مساهمون: محمد رضا حكيمي
ص٦٨٠