ح - اهالى شهرها و روستاها و مسئوليت هر يك از آنان نسبت به يك ديگر
20 النّبيّ « ص » -
فيما رواه الإمام الباقر : ما آمن بي من بات شبعان و جاره جائع . قال : و ما من أهل قرية يبيت فيهم جائع ، ينظر الله إليهم يوم القيامة . « 1 »
( 1 ) پيامبر « ص » - به روايت امام باقر « ع » : آن كس كه سير بخوابد در حالى كه همسايه اش گرسنه باشد ، به من ايمان نياورده است ( همچنين پيامبر اكرم « ص » ) فرمود : خداوند در روز رستاخيز به مردم هر آبادى كه كسى شب را گرسنه در آن بسر آورد ، به نظر رحمت نگاه نخواهد كرد . 21
الإمام السّجّاد « ع » : من بات شبعانا و بحضرته مؤمن جائع طاو ، قال الله عزّ و جلّ : « ملائكتي أشهدكم على هذا العبد ، إنّي قد أمرته فعصانى و أطاع غيري ، و وكلته إلى عمله ، و عزّتي و جلالي لا غفرت له أبدا » . « 2 »
( 2 ) امام سجّاد « ع » : هر كس سير به خواب رود و در دسترس او مؤمنى گرسنه باشد ، خداى بزرگ مىفرمايد : « اى فرشتگانم ! شما را بر اين بنده گواه مىگيرم ، من به او فرمان دادم ( كه گرسنه را سير كند ) ، فرمان مرا نشنيد و به فرمانبردارى از ديگرى ( نفس ، شيطان . . . ) پرداخت ، او را به عملش واگذار كردم ؛ به عزّت و جلالم سوگند كه هرگز او را نخواهم بخشيد » .
ط - راستگويى محرومان و بيمناكى از آن
هامش
« 1 » . « اصول كافى » 2 / 668 .
« 2 » . « وسائل » 16 / 465 .