بنگريد ! شايد كلمهء « عفى بخشيد ، معاف كرد » كه در حديث آمده است ، مؤيّد تفسير يونس بن ظبيان باشد ، يعنى : اينكه حكم الهى عام بوده است ، ولى چون زمينهء اجتماعى حكم در اوايل امر آماده نبود ، پيامبر « ص » در آن هنگام آن را به صورت كلَّى قرار نداد ، و اين كار را براى زمانى مناسب به تأخير انداخت . مؤيّد اين نظر است مطلبى كه در پاره اى از احاديث آمده و حاكى از آن است كه زكات در زمان پيامبر « ص » نيز به بيش از نه چيز تعلَّق مىگرفته است ؛ رجوع كنيد به كتاب « الوسائل » ، جلد ششم ، در ابواب زكات .
4 الإمام الباقر « ع » و الإمام الصّادق « ع » -
فيما رواه محمّد بن مسلم و زرارة بن اعين عنهما : وضع أمير المؤمنين « ع » على الخيل العتاق الرّاعية في كلّ فرس في كلّ عام دينارين ، و جعل على البراذين دينارا . « 1 »
( 1 ) امام باقر « ع » و امام صادق « ع » - به روايت از محمّد بن مسلم و زرارة بن أعين از ايشان : امير المؤمنين « ع » براى اسبهاى نژاده اى كه آزادانه در چراگاهها مىچرند ، سالانه ، براى هر اسب دو دينار ، و براى هر يابو يك دينار زكات وضع كرد . 5
الإمام الصّادق « ع » : كلّ ما كيل بالصّاع فبلغ الأوساق فعليه الزّكاة . قال : و جعل رسول الله « ص » الصّدقة في كلّ شيء أنبتته الأرض إلَّا الخضر و البقول و كلّ شيء يفسد من يومه . « 2 »
هامش
« 1 » . « وسائل » 6 / 51 .
« 2 » . « وافى » 2 ( م 6 ) 8 - 9 .