1
الإمام علي « ع » : ثمّ إنّ الزّكاة جعلت مع الصّلاة قربانا لأهل الإسلام ، فمن أعطاها ، طيّب النّفس بها ، فإنّها تجعل له كفّارة ، و من النّار حجازا و وقاية ، فلا يتبعنّها أحد نفسه ، و لا يكثرنّ عليها لهفه ، فإنّ من أعطاها غير طيّب النّفس بها ، يرجو بها ما هو أفضل منها ، فهو جاهل بالسنّة ، مغبون في الآخرة ، ضالّ العمل ، طويل النّدم . « 1 »
( 1 ) امام على « ع » : زكات و نماز براى مسلمانان موجب تقرّب است - ( به خداى سبحان ) . هر كس زكات را با دل راضى بدهد ، كفارهء او شود ، و مانع ميان او و آتش دوزخ گردد ، پس مبادا كسى دلش در پى آنچه داده است برود و بر دادن آن دريغ بسيار خورد ؛ چه آن كسى كه زكات را از روى رغبت ندهد و اميد بهتر از آنچه را كه داده است نداشته باشد ، نسبت به سنّت پيامبر « ص » ، جاهل است ، و اجر اخروى وى دستخوش زيان ، و كردارش تباه ، و هميشه پشيمان .
د - از منابع مالى براى حكومت اسلامى
قرآن
1 * ( خُذْ مِنْ أَمْوالِهِمْ صَدَقَةً ، تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ بِها ) * . . . « 2 » از مالهاشان صدقه ( زكات ) بگير تا پاكشان سازى ، و با آن صدقه پاكيزه شان گردانى . . .
هامش
« 1 » . « نهج البلاغه » / 644 - 645 ؛ « عبده » 2 / 205 .
« 2 » . « سورهء توبه » : 103 .