خريد آنها و مشابه آنها را داشته باشند ، تا آنجا كه به توليدات تكاثرى و اسرافى نرسد . اينها همه ملاحظاتى است انسانى و الهى ، كه در مكتبهاى اقتصادى به آنها بر نمىخوريم .
آگاهى ( 1 )
پذيرفتن « قوامى بودن » توليد و مقيّد ساختن توليد به آن و نظارت كردن بر اينكه توليد منحصر به « توليد قوامى » باشد ، مانع بزرگى را از سر راه پيشروى مستضعفين و جهان سوم و انسانهاى زير فشار كشورهاى سرمايه دار برمىدارد . و اين ، سنگ بزرگ راه مصرفى بودن و معتاد شدن به آن است . و از اين رو چنين است كه قسمت عمدهء درآمد سالانهء ملَّتهاى جهان سوّم - به سبب تربيت نادرست و غلطى كه ديدهاند و رسمهاى باطل و عرفهاى كاذبى كه در ميان آنان پديد آوردهاند - به مصرف خريد كالاهاى تجمّلى فريبنده و زايد مىرسد . از اين رو نمىتوانند سرمايه هايى ملَّى براى پرداختن به صنايع فراهم آورند ، تا اقتصاد ايشان همراه با صنعت پيشرفت كند و چنان شود كه به حدّ خود بسندگى برسند . و اين بارى است كه استعمارگران دجّال و فريبكار بر دوش آنان بار كردهاند . و نتيجه آن است كه افراد ، به جاى آنكه مقدار زايد از درآمدهاى خود را به تأسيس شركتها و تعاونيها و ايجاد كارگاهها و كارخانه ها و . . . اختصاص دهند ، آن را به مصرف خريد كالاهاى غير لازم و تجمّلى و لوازم آنها مىرسانند ؛ و ملاحظه مىشود كه برخى در مدتهايى كوتاه وسائل خانهء خود را تجديد مىكنند ، در صورتى كه براى تهيهء هر چيز به بيگانگان نياز دارند ، حتى اگر يك قرص دارويى باشد . و اين از بزرگترين دشواريهاى تحميل شده بر سرزمينها و كشورهاى عقب نگاه داشته شده و مستضعف است .
و آشكار است كه اين مشكل را مىتوان بوسيلهء همين كشورها و مردمان آنها با تدابيرى از ميان برداشت :
( 1 ) - دانشمندان و متفكَّران و نويسندگان و مبلَّغان دينى و شاعران و هنرمندان - با همهء توان و با انواع حركتهاى سازنده و تأثير گذار -