- مرتجعانه و با ديدگاههايى ما قبل عصرى ، وارد ميدان مسائل عصر شدن .
ما در اينجا براى مبارزه با پندارها و ديدگاههاى ياد شده و پاسخگويى به آنها با تفصيلى بيشتر به بيان اصولى چند مىپردازيم :
1 - مسئوليت مشترك . « 1 » :
زندگى آدمى در دو بعد مادى و معنوى آن ، زندگيى اجتماعى است ، و بنا بر طبيعت خود و نيازمنديهاى آن ، خصوصيّت تكاملى دارد . جامعهء انسانى مجموعه اى است كه پاره هاى آن به يك ديگر پيوسته است . و سبب اصلى اين امر خصلت انسگيرى و انسپذيرى انسان ، و نيازمنديهاى ناگزيرى او ، نيز نيازمندى چند طرفهء افراد - از لحاظ تواناييهاى فكرى و علمى - به يك ديگر است . و در تعليمات اسلامى بر اين پيوندها و لزوم سالم بودن آنها تأكيد شده است .
حديث
1
الإمام علي « ع » : قلت : اللهمّ لا تحوجني إلى أحد من خلقك ! فقال رسول الله « ص » : يا عليّ ! لا تقولنّ هكذا ، فليس أحد إلَّا و هو محتاج إلى النّاس . . . « 2 »
( 1 ) امام على « ع » : گفتم : خدايا ، مرا به هيچ يك از بندگانت نيازمند مساز ! پيامبر خدا « ص » فرمود : يا على ! چنين مگو ، هيچ كس نيست كه محتاج به مردم نباشد . . . ، اين تعبير : « هيچ كس نيست كه محتاج به مردم نباشد » ، بيانكنندهء
هامش
« 1 » . نيز فصل 26 ، از اين باب ( همين جلد / 143 به بعد ) .
« 2 » . « بحار » 93 / 325 .