( 1 ) امام رضا « ع » - علىّ بن اسماعيل مىگويد : مردى از اهل شام از امام ابو الحسن الرّضا « ع » در اين باره پرسيد : مردى است كه قرضهايش سنگين شده است و با مردمان آميزش دارد و مورد اطمينان ايشان است ؛ او مىتواند خوراكيها و نوشيدنيهاى فراوان بخرد ، آيا اين كار بر وى حلال است ؟ و آيا مىتواند غذاى سير بخورد ، يا تنها مىتواند به اندازهء رفع گرسنگى بخورد ؟
امام « ع » فرمود : « در بارهء آنچه بخورد ايرادى نيست » . ، شيخ حرّ عاملى در كتاب خود ( وسائل الشيعة ) فصلى در زير اين عنوان آورده است : « أنّه لا يستلزم المستدين الاقتصار على ما يمسك من الرّمق ، بل يجوز له أن يأكل ما شاء « 1 » شخص وامدار ضرورتى ندارد كه تنها به اندازهء آنچه او را زنده نگاه مىدارد غذا بخورد ، بلكه بر وى روا است كه هر چه مىخواهد بخورد » . در پرسش تصريح شده بود كه دين سنگين است ، و جواب چنان بود كه ديديد : در خوردن آزادى دارد .
ب - برابرى مصرف هر خانوار با سطح اقتصادى جامعه ( تساوى در مصرف )
قرآن
1 * ( قُلْ : مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ الله الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِه وَالطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ ؟ قُلْ : هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا خالِصَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ ، كَذلِكَ نُفَصِّلُ الآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ) * « 2 »
هامش
« 1 » . « وسائل » 13 / 115 .
« 2 » . « سورهء اعراف » : 32 .