موضعى بلند آن را بياويزند ، در آن موضع تگرگ نيايد « و مضرّت آن دفع شود » « 1 » و در كتب متقدّمان اين سنگ را بزرگ مهره خوانند .
فصل در معرفت حجر موش و خواص آن
و آن سنگيست ( سياه ) كه از بوى او موش مىگريزد « 2 »
خاصّيّت او آنست كه جراحتهاء عظيم ( را ) كه نيك دور كشيده « 3 » باشد . نافع باشد « 4 » .
و چون با خود دارند ، همهء چمندگان ازو بگريزند . و بعلّت صرع نيكو « 5 » باشد ، و آن را به زبان يونانى كاعيطوس « 6 » 52 خوانند .
فصل در صفت حجر باران و خواص آن .
و آن سنگيست معروف ، و مشهور كه تركان آن را سنگ تب « 7 » مىخوانند . و آن انواع باشد بحسب الوان مختلف ، بعضى از آن سفيدى است خاك « 8 » رنگ . و بعضى سرخى « 9 » است تيرهرنگ ابلقگونه « 10 » . و بعضى مركّب از همهء الوان .
و بعضى مىگويند « 11 » [ كه ] آن احجار حيوانى است ، و در شكم خوك تولّد مىكند . امّا بحقيقت معدن آن در كوههائى است كه [ در ]
هامش
( 1 ) - در - م ، ج ، ن - نيست
( 2 ) - ع : از وى بوى موش مىدهد
( 3 ) - ب :
دراز كشيده - م : دور در شده
( 4 ) - م ، ب : سود دارد
( 5 ) - م ، ب : و بصرع نيك
( 6 ) - م : بحاعيطوس عرابس : لحاغيطوس ؟
( 7 ) - م : بت - و در عرايس : ( يات )
( 8 ) - م : سفيد است خاك ب : سفيد است حال
( 9 ) - ب : سرخ
( 10 ) - ب : و بعضى ابلق - م : و بعضى ابلقگونه
( 11 ) - م ، ب : بعضى گويند - ع : و بعضى آوردهاند