فايدهء اول در عدد كتب منزله و اوقات نزول هر يك
و عدد سور قرآن و آيات و كلمات و حروف او به ترتيب نزول آن . از ابوذر رضى اللّه عنه روايتى است كه رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود كه حقتعالى صد و چهار كتاب به انبياء فرستاد و از آن جمله ده بآدم و پنجاه بشيث و سى بادريس و ده بابراهيم و تورية بموسى و زبور بداود و انجيل بعيسى و فرقان به محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم .
در روايت ديگر چنانست كه از آن جمله بيست و يك بر آدم نازل شد و بيست و نه بر شيث و سى برادريس و ده بابراهيم و ده بر موسى و اين مجموعرا صحف خوانند و بعد از آن تورية و زبور و انجيل و فرقان فرو فرستاد و مجموع كتب در رمضان منزل شد .
صحف در شب اول ماه رمضان و تورية بعد از شب ششم و زبور بعد از دوازدهم و انجيل بعد از هجدهم و قرآن بجملگى در شب قدر به آسمان دنيا نازلشد و بروايت قتاده بعد از بيست و چهار شب از رمضان گذشته و در تفسير مقاتل چنانست كه از لوح محفوظ در شب قدر به آسمان دنيا نازل شد و هر شب قدرى از آنمقدار كه در يكسال . جبرئيل به پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىرساند تا در بيست سال تمام شد . « 1 »
و قرآن پيش ائمه اهل بيت يكصد و دوازده سوره است چه و الضحى و الم نشرح پيش ايشان در حكم يكسورهاند و همچنين سوره فيل و لايلاف و ششهزار و دويست و سى و شش آيه و مذهب حمزه و كسائى اينست .
و پيش عبد اللّه مسعود صد و چهارده سوره است و ششهزار و دويست و هجده آيه است و پيش عطاء بن يسار و اهل مدينه صد و سيزده سوره است و ششهزار
هامش
( 1 ) اين تكلفات براى آن است كه بنص قرآن كريم قرآن در شب قدر در ماه رمضان نازل گرديد با اينكه نزول آن تدريجى است و معنى آن است كه شروع نزول از رمضان بود نه همه قرآن و چنان كه قرآن بر همه آن اطلاق مىشود بر بعض آن نيز اطلاق مىشود و حاجت به اين تكلفات نيست كه مقاتل و امثال او گفتهاند .