الْقُدُّوسُ
الاية و چنان كه لا تطع كل خلاف مهين هماز مشاء بنميم مناع للخير معتد اثيم عتل بعد ذلك زنيم و از نظم چنان كه
مكّر مفرّ مقبل مدبر معا * كجلمود صخر حطّه السّيل من عل
و چنان كه :
و ابيض يستسقى الغمام بوجهه * ثمال اليتامى عصمة للارامل
و از پارسى ، نظم :
شاه گيتى خسرو لشگر كش لشگر شكن * سايه يزدان شه كشورده و كشورستان
لمولفه :
صاحب صاحب قران دستور داراى جهان * آصف سلطان نشان فرمانده فرمانستان
و چنان كه عبد الواسع جبلى گويد نظم .
كه دارد چون تو معشوقى نگار و چابك دلبر * بنفشه زلف و نرگس چشم و لاله روى و نسرين بر
يازدهم - جمع مفرد و آن عبارتست از آنكه دو چيز يا زياده را در يك صفت جمع كنند و آنصفت را جامع خوانند چنان كه
الْمالُ وَ الْبَنُونَ زِينَةُ الْحَياةِ الدُّنْيا
و از نظم :
و احوالى و صدغك و الّليالى * ظلام فى ظلام فى ظلام
و از پارسى
ماه گاهى چو روى يار منست * گه چو من كوژ پشت و زار و نزار
دوازدهم - تفريق مفرد چنان كه :
ما نوال الغمام وقت ربيع * كنوال الامير يوم سخاء
فنوال الامير بدرة عين * و نوال الغمام قطرة ماء
كه هم از اول تفرقه كرد ميان عطاى ابر و عطاى ممدوح ، سيزدهم - تقسيم و آن عبارتست از آنكه چيزى ذكر كنند كه او را دو