( 1 ) ( اين كتاب ، قرآن ) رهنمونى براى پرهيزگاران است ، كسانى كه به غيب ايمان مىآورند . . . و از روزيى كه به ايشان دادهايم انفاق مىكنند ، 2 * ( وَسارِعُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَالأَرْضُ ، أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ ، الَّذِينَ يُنْفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ ) * . . . « 1 » به سوى آمرزش پروردگار خود ، و بهشتى كه پهناى آن به اندازهء همهء آسمانها و زمين است بشتابيد ( و براى رسيدن به آن بكوشيد ) ، كه براى پرهيزگاران آماده گشته است ، ( يعنى ) كسانى كه در راحتى و سختى ( و توانگرى و تنگدستى ، هر دو ) انفاق مىكنند . . . ، شيخ طبرسى مىگويد : « . . . پس در اين آيه ، نخستين چيزى كه خداوند از اخلاق اهل بهشت بر شمرده است سخاوت و بخشندگى است . و مؤيّد اين مطلب در اخبار ، حديثى است كه انس بن مالك ، از پيامبر « ص » روايت كرده است كه فرمود : «
السّخاء شجرة في الجنّة ، أغصانها في الدّنيا ، فمن تعلَّق بغصن من أغصانها قادته إلى الجنّة . و البخل شجرة في النّار ، أغصانها في الدّنيا ، فمن تعلَّق بغصن من أغصانها قادته إلى النّار
( 3 ) سخاوت درختى است در بهشت كه شاخه هاى آن در اين دنياست ، پس هر كس به شاخه اى از آن شاخه ها در آويزد ، او را به سوى بهشت برد . و بخل درختى است در جهنم كه شاخه هاى آن در اين دنياست ، پس هر كس به شاخه اى از آن شاخه ها درآويزد ، او را به جهنم برد . » « همچنين على « ع » فرموده است : «
الجنّة دار الأسخياء
( 4 ) بهشت خانهء سخاوتمندان است » . و فرموده است : «
السّخيّ قريب من الله ، قريب من الجنّة ، قريب من النّاس ، بعيد من النّار . و البخيل [ بعيد من الله ] ، بعيد من الجنّة ، بعيد من النّاس ، قريب من النّار
( 5 ) سخاوتمند به
هامش
« 1 » . « سورهء آل عمران » : 133 - 134 .