( 1 ) آنان كه براى رضاى پروردگار خويش صبر كردند ، و نماز را بر پا داشتند ، و از آنچه روزيشان كرديم به ديگران انفاق كردند . . . 2 * ( قُلْ لِعِبادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا : يُقِيمُوا الصَّلاةَ وَيُنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ ) * . . . « 1 » به آن بندگانم كه ايمان آوردند بگو تا : نماز را بر پاى دارند و از آن روزى كه به ايشان داديم انفاق كنند . . .
ج - همتاى جهاد و شهادت
قرآن
1 * ( وَقاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ ، وَيَكُونَ الدِّينُ لِلَّه ) * * ( . . . وَأَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ الله ) * . . . « 2 » با آنان ( كه با شما سر جنگ دارند ) بجنگيد ، تا فتنه از ميان برخيزد ، و دين خدا حاكم گردد . . . و در راه خدا انفاق كنيد . . . ، شيخ طبرسى مىگويد : « هنگامى كه خداوند سبحان ، جهاد در راه خدا را واجب ساخت ، به دنبال آن به ذكر انفاق براى جهاد پرداخت و فرمود : * ( وَأَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ الله ) * ( 4 ) يعنى از مالهاى خود براى جهاد در راه دين مصرف كنيد ؛ هر گونه كار خيرى كه خدا فرموده است ، راه خدا است ، چون كه راه خدا ( سبيل الله ) ، هر راهى و كارى است كه انسان را به خدا و رحمت و پاداش خدا نزديك سازد ، ليكن بيشترين كاربرد اين
هامش
« 1 » . « سورهء ابراهيم » ( 14 ) : 31 .
« 2 » . « سورهء بقره » : 193 و 195 .