فصل شانزدهم انفاق ( هزينه گذارى ) ( 1 )
نگاهى كلَّى
، بايد دانست كه انفاق يكى از مهمترين اصول تربيتى در سياست اجتماعى و مكتب اقتصادى اسلام است ، اصلى ريشه اى و مهم و فراگيرندهء همهء جوانب زندگى آدمى ، و ويرانكنندهء تكاثر و اتراف ، و سازندهء حياتى آكنده از ارزشها ، و پربار از انسانيّت و فضيلت ، و مايهء رشد و قوام توده ها .
و مقصود از انفاق بخشيدن مال و نگاه نداشتن آن ، و آن را در ميان مردم به گردش انداختن ، و پرداختن آن به كسانى است كه به آن نيازمندند تا در مقاصد گوناگون شايستهء خويش مصرف كنند ، يا دادن آن به سازمانهاى مفيد اجتماعى تا براى رسيدن به هدفهاى عالى و مطلوب به كار برند .
از تدبّر در آيات قرآنى و احاديث اسلامى ، اهميّت اين اصل ريشه اى و ژرفاى ژرف ، و نقش قاطع ، و خصوصيّت حياتبخش ، و تأثير اقتصادى تكامل آفرين آن تبلور پيدا مىكند ، و آشكار مىشود كه انفاق از بزرگترين تكاليف اسلامى و اصول عملى است ، و از جهاتى داراى اثرى ژرفتر و دامنه اى گسترده تر دارد .
ما در اين باب ، ده فصل را به انفاق اختصاص دادهايم ، و در زير عنوانهاى بسيار اين ده فصل ، آيات كتاب آسمانى و احاديث پيامبر اكرم « ص » و اوصياى او « ع » را خواهيم آورد ، تا بر خواننده معلوم شود كه اين اصل بزرگ عملى تعالىبخش فردى و تكامل آفرين اجتماعى ، از چه اهميّتى ، در حيات اسلامى عمومى ، و در ابعاد انسانى و حركت و