* ( إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُونَ ) * » ؛ ثمّ الأمن لمكر الله ، لأنّ الله عزّ و جلّ يقول : « * ( فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ الله إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ ) * » . . . و أكل الرّبا ، لأنّ الله عزّ و جلّ يقول : « * ( الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا ، لا يَقُومُونَ إِلَّا كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُه الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِّ ) * » . « 1 »
( 1 ) امام صادق « ع » - به روايت عبد العظيم بن عبد الله حسنى ، از امام جواد « ع » ، از پدرش امام ابو الحسن على بن موسى الرّضا « ع » ، از پدرش امام موساى كاظم « ع » : عمرو بن عبيد « 2 » به خدمت ابو عبد الله ( امام صادق « ع » ) رسيد ، و چون سلام كرد و نشست اين آيه را خواند : « * ( الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الإِثْمِ وَالْفَواحِشَ ) * . . . « 3 » كسانى كه از گناهان كبيره و كارهاى زشت دورى مىكنند . . . » ، و سپس خاموش ماند . ابو عبد الله « ع » فرمود : چرا خاموش ماندى ؟
گفت : دوست دارم بدانم « گناهان كبيره » ، از روى كتاب خدا چه چيزهايى است ؟ ( امام صادق « ع » ) فرمود : باشد ، اى عمرو ! بزرگترين گناه كبيره شرك به خدا است ، كه خدا در اين باره مىفرمايد : « * ( مَنْ يُشْرِكْ بِالله فَقَدْ حَرَّمَ الله عَلَيْه الْجَنَّةَ ) * « 4 » هر كس به خدا شرك ورزد ( و براى خدا شريك قرار دهد ) ، خداوند بهشت را بر او حرام مىكند » . پس از شرك به خدا ، نوميد شدن از رحمت خدا بزرگترين گناه است ، چون كه خداى بزرگ مىفرمايد : « * ( إِنَّه لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ الله إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُونَ ) * ، « 5 » جز كافران ( خداناشناسان ) ، كسى از رحمت خدا مأيوس نخواهد شد ، » . و سپس ( بزرگترين گناه ) ، خود را از مكر
هامش
« 1 » . « اصول كافى » 2 / 285 - 286 .
« 2 » . ظاهرا مراد عمرو بن عبيد معتزلى معروف ( م : 144 ق ) است ، از پيشوايان معتزله ، چنان كه در پانوشت كتاب « اصول كافى » نيز ياد شده است .
« 3 » . « سورهء نجم » ( 53 ) : 32 .
« 4 » . « سورهء مائده » : 72 ؛ آيهء مباركه در قرآن كريم چنين است : « * ( إِنَّه مَنْ يُشْرِكْ
» ؛ و چه بسا اين تغيير اندك از راويان باشد .
« 5 » . « سورهء يوسف » ( 12 ) : 87 .