و داورى كردن در مرافعات ايشان مىپرداخت ؛ و چون از اين يك فارغ مىشد ، در باغچه اى كه داشت با دست خود به كار مشغول مىگشت ، و با وجود اين ، در حال ذكر بود . 4
الإمام علي « ع » : جعت يوما بالمدينة جوعا شديدا ، فخرجت أطلب العمل في عوالي المدينة ، فإذا أنا بامرأة قد جمعت مدرا فظننتها تريد بلَّه ، فأتيتها فقاطعتها عليه : كلّ ذنوب على تمرة ؛ فمددت ستّة عشر ذنوبا حتى مجلت يداي ، ثم أتيت الماء فأصبت منه ، ثم أتيتها فقلت : بكفّي هذا ، بين يديها . . .
فعدّت لي ستّة عشرة تمرة ؛ فأتيت النّبيّ « ص » فأخبرته فأكل معي منها . « 1 »
( 1 ) امام على « ع » : روزى در مدينه سخت گرسنه شدم ، براى پيدا كردن كار به محلَّه هاى بالاى مدينه رفتم ، در آنجا زنى را ديدم كه كلوخهايى را جمع كرده بود و فكر كردم كه مىخواهد با آنها گل درست كند ، نزديك او رفتم و طى كردم كه براى هر دلو آب كه از چاه بكشم يك دانهء خرما به من بدهد ؛ چون شانزده دلو كشيدم ، دستم تاول زد ، پس به لب آب رفتم و دستم را شستم ، آنگاه به نزد آن زن رفتم و دستم را جلو بردم ، او شانزده دانه خرما به من داد . من نزد پيامبر « ص » آمدم و او را از آنچه گذشته بود آگاه كردم ، پيامبر با من از آن خرماها خورد . 5 الإمام علي « ع » -
فيما رواه الإمام الصّادق : كان أمير المؤمنين « ع » يضرب بالمرّ و يستخرج الأرضين . . . و إنّ أمير المؤمنين « ع » أعتق ألف مملوك من ماله و كدّ يده . « 2 »
هامش
« 1 » . « كشف الغمّة » 1 / 175 - 176 .
« 2 » . « كافى » 5 / 74 .