1 * ( هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الأَرْضَ ذَلُولًا ، فَامْشُوا فِي مَناكِبِها ، وَكُلُوا مِنْ رِزْقِه ) * . . . « 1 » او است ( خداوندى ) كه زمين را رام شما قرار داد ، پس اطراف و اكناف آن را بپيماييد ، و از روزى خدا ( كه در اين سوى و آن سوى به دست مىآيد ) بخوريد . . . 2 . . . * ( وَآخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِي الأَرْضِ ، يَبْتَغُونَ مِنْ فَضْلِ الله ) * . . . « 2 » . . . كسان ديگرى كه در زمين سفر كنند و خواستار فضل ( روزى ، نعمت ) خداوند شوند . . . ، شيخ طبرسى در تفسير اين آيه مىگويد : « يعنى ، دسته اى از شما به قصد تجارت و به دست آوردن منفعت مسافرت مىكنند ، و دسته اى ديگر به جهاد در راه خدا مىروند ، و اين هر دو اقدام ، موجب مىشود تا خداوند كار را بر شما آسان گيرد ، و از عذاب شما بكاهد » . « 3 » و بدينسان مىنگريم كه تجارت و كسب حلال و سفر براى آن ، همانند سفر براى جهاد در راه خدا و حفظ دين خدا است .
3 * ( الله الَّذِي سَخَّرَ لَكُمُ الْبَحْرَ لِتَجْرِيَ الْفُلْكُ فِيه بِأَمْرِه ، وَلِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِه ) * . . . « 4 » خدايى كه دريا را مسخّر شما كرد تا كشتى در آن به فرمان وى حركت كند ، و تا فضل ( و روزى ) او را ( با كوشش و سفر ، حتى سفر دريايى ) ، بطلبيد ( و به دست آوريد ) . . .
هامش
« 1 » . « سورهء ملك » ( 67 ) : 15 .
« 2 » . « سورهء مزّمّل » ( 73 ) : 20 .
« 3 » . « مجمع البيان » 10 / 382 .
« 4 » . « سورهء جاثيه » ( 45 ) : 12 .