11 * ( وَجَعَلْنا لَكُمْ فِيها مَعايِشَ ، وَمَنْ لَسْتُمْ لَه بِرازِقِينَ ) * ، « 1 » مايهء معيشت ( خوردنى و نوشيدنى ) شما و كسانى ( و جانورانى ) را - كه شما روزىدهندهء آنان نيستيد - در زمين آفريديم ، 12 * ( وَلَقَدْ مَكَّنَّاكُمْ فِي الأَرْضِ وَجَعَلْنا لَكُمْ فِيها مَعايِشَ ) * . . . « 2 » شما را در زمين جا و جاه داديم ، و اسباب معيشت شما را در آن فراهم آورديم . . . ، در كتاب آسمانى ، آياتى فراوان در اين باره آمده است ؛ پنجاه آيه را در فصل سى و ششم ، از باب يازدهم آورديم . براى ژرفنگرى بيشتر در آن آيات مىتوانيد به آنجا رجوع كنيد . « 3 » و اين درست نيست كه اين همه آيات مهم را ، در جريان « فقاهت اسلامى » و « جهتدهى معيشتى به توده ها » ، از نظر دور نگاه داريم .
حديث
1
النّبيّ « ص » : النّاس شركاء في ثلاث : النّار و الماء و الكلإ . « 4 »
( 3 ) پيامبر « ص » : مردمان در سه چيز با يك ديگر شريكند : آتش و آب و علف چرا . ، از باب عمل كردن به اين حديث ، شيخ طوسى چنين نظر مىدهد :
هامش
« 1 » . « سورهء حجر » ( 15 ) : 20 .
« 2 » . « سورهء اعراف » : 10 .
« 3 » . ( جلد چهارم / 517 - 545 ) .
« 4 » . « مستدرك الوسائل » 3 / 150 .