از بعضى از تعاليم اسلامى ياد شده چنان بر مىآيد كه رساندن غذا به ملَّتهايى كه گرسنگى آنان را زير فشار قرار مىدهد از مهمترين تكاليفى است كه بر دوش مسلمانان قرار دارد . چرا ؟ چون بسا مىشود كه بلاى گرسنگى آن ملَّتها را به آن وادارد كه به اردوگاههاى استكبار جهانى اعتماد كنند ، و با اندك چيزى كه دريافت مىكنند زير سلطه و نفوذ آنان قرار گيرند . و اين بلا اگر بر سر مسلمانان آيد ، آنان را به سستى در اعتقاد و عمل به دين مىكشاند ، و اگر بر سر غير مسلمان آيد ، آنان را به مستكبران نزديك ، و زير دست و پاى آنان له مىكند ، و اين واقعيّتى است روشن . بنا بر اين لازم است كه مسلمانان و علما و ثروتمندان ايشان از اين وظيفهء بزرگ و مهم غافل نشوند ، و به آن اهتمام ورزند .
7 - سير كردن گرسنگان ، سازندهء روح انسان
هيچ عاقلى در اين امر شك نمىكند كه اهتمام نسبت به امور ديگران و بر نتافتن رنجهاى انسانها و نيازهاى آنان ، بويژه گرسنگى ، از انسانيّتى نيرومند و احساسى لطيف و تعهّدى دينى حكايت مىكند . و چون شخص اين حس انسانى و تعهّد دينى را با اقدام عملى براى رفع نياز نيازمندان و گرسنگى گرسنگان همراه كند ، به تحقّق اين امور در خود و جامعه كمك كرده است :
( 1 ) - تقويت ملكات انسانى ؛ ( 2 ) - تجلَّى اخلاق فاضله ؛ ( 3 ) - تحكيم اعتقاد توحيدى ، زيرا كه اگر ديگران خوراك او را بخورد ، او - به دليل توكَّل بر خداى رزّاق همگان - بيم فقر به خود راه نمىدهد .
( 4 ) - كمكى اقتصادى به جامعه ، حتى با سير كردن يك يا دو انسان گرسنه ؛ ( 5 ) - صيانت گرسنگان سير شده از سقوط و بىبندوبارى ؛ و به همين سبب است كه تعاليم اسلامى همخوراك شدن با گرسنگان را توصيه مىكند و مىگويد كه انسان نبايد تنها غذا بخورد ، بلكه بايد با ديگران - با هم - غذا بخورد .