و شيوع فسق و فجور و عامل ويرانگرى و سقوط مىشمارد : « * ( وَإِذا أَرَدْنا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً ، أَمَرْنا مُتْرَفِيها ، فَفَسَقُوا فِيها ، فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْناها تَدْمِيراً ) * ، « 1 » هر گاه بخواهيم ( مردم ) آباديى را نابود كنيم ، توانگران شادخوار را ( به عبادت و اطاعت ) امر مىكنيم ، پس آنان ( از سر توانگرى و شادخوارى ) نافرمانى مىكنند ، آنگاه سزاوار كيفر مىگردند ، پس دمار از روزگار آنان بر مىآوريم ، » .
نيز قرآن كريم ، در برابر اسراف و استكبار مصرفى جبهه مىگيرد ، و مسرفان را از دوزخيان مىشمارد ، « 2 » و فرعون را در شمار آنان مىآورد ، « 3 » و اسرافكاران را مردمى معرّفى مىكند كه خدا آنان را در دنيا هلاك كرده است ، « 4 » و جامعه و حكومت و شوكت ايشان نابود شده است . بدين گونه ديگران را از پذيرفتن ايشان و پيروى از روششان برحذر مىدارد ، و در بارهء آنان مىفرمايد : « * ( وَلا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ ، الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الأَرْضِ وَلا يُصْلِحُونَ ) * « 5 » فرمان مسرفان مبريد ، كسانى كه ( همواره ) در زمين فساد مىكنند و به اصلاح روى نمىآورند ، » . و بدينسان مسرفان را بعنوان « مفسد في الأرض » معرّفى مىكند ، كه به هيچ گونه صلاح و اصلاحى گردن نمىنهند .
آيا پس از اين ايستار قاطع و جهت بخش قرآنى ، در مسائل مهمّ و سرنوشتساز ياد شده ، و احاديث و اخبارى كه در اين باره از پيامبر اكرم « ص » و اوصياى وى رسيده است ، چيزى بر خلاف انتظار ، يا بدور از موازين است اگر از فقاهت حكيمانه و گرامى و متعهّد اسلامى چنان خواسته شود كه :
هامش
« 1 » . « سورهء اسرا » ( 17 ) : 16 .
« 2 » . « سورهء غافر » ( 40 ) : 43 .
« 3 » . « سورهء يونس » ( 10 ) : 83 ؛ « سورهء دخان » ( 44 ) : 31 .
« 4 » . « سورهء انبيا » ( 21 ) : 9 .
« 5 » . « سورهء شعرا » ( 26 ) : 151 - 152 .