خواه به صورت آشكار يا پشت پرده و نهائى ، زيرا چنين خواسته ها و پاسخ دادن به آنها ، هدفهاى حركت و آرمانهاى انقلاب ( اجراى عدالت و فراگيرى قسط ) را پايمال مىكند ، و بهره بردارى از ارزشها به زيان توده ها را آشكار مىسازد .
2 - مددرسانى ياد شده نمىتواند پاداشى مادّى داشته باشد ، و سبب امتيازطلبى براى كسى شود ، حتّى اگر در مصاحبت رسول خدا و در ركاب آن حضرت باشد ، تا چه رسد به موارد ديگر .
3 - پاداش اعمال به دست خدا است ، و آنچه در نزد خداوند ذخيره مىشود براى نيكان بهتر است ؛ و مجاهدان استوار و راستگو را ، فرداى قيامت ، برتريى درخشان خواهد بود ، و خداوند دنياى فانى را مزد و پاداش پرهيزگاران قرار نداده است .
4 - ياوران حق و دين ، خواستار مزد مادّى نيستند ؛ البتّه اگر يارى رسانى ايشان از روى تقوى و اعتقاد صادقانه باشد .
5 - براى كسى كه به حق ايمان دارد و از آن پيروى مىكند و براى پيشرفت آن صادقانه مىكوشد ، روا نيست كه بر خدا و مؤمنان به حق و پيروان آن ، منّت نهد ، بلكه خدا بر او منّت دارد ، چه اينكه حق را به او نشان داده و راهيابى به آن را براى او ميسّر ساخته است ، و به يارى آن برخاستن را نصيب او قرار داده است . « 1 » 6 - رعايت كردن « مساوات » و برابرى ، و آن را بعنوان اصلى قاطع پذيرفتن ، و پافشارى براى عملى كردن آن ، موضوعى قرآنى است كه كتاب خدا و سنّت پيامبر و سيرت آن حضرت همگان را به آن فرا مىخوانند .
هامش
« 1 » . به دليل اهميّت اين امور ، در ذيل حديث « 18 » نيز - در اين فصل - اشاراتى در اين باره ها گذشت .